zaterdag 29 oktober 2011

Kallifrafie surprise

Op zaterdagmorgen ga ik naar de kalligrafie cursus. 6 lessen heb ik al gehad en net als ik denk ' nee dit is het toch niet voor mij, hier kan ik niks mee' is de 7de les een hele uitdaging. Ik voel mijn inspiratie en enthousiasme weer opborrelen. Dit vind ik wel leuk. we mochten ons nl uitleven op een A2 vel, helemaal vol schrijven met allerlei verschillende soorten pennen en kleuren. heerlijk om te doen. 



En ik weet ook al wat ik ermee ga doen. Maar dat vertel ik nog niet... het gaat nl bij dit horen hier...

maar ook daar laat ik nog niets van zien. 
Onze juf heeft als illustrator meegewerkt aan de  tot stand koming  van een kinderboek. Het gaat over de beren die ooit in een berenkuil in Maastricht hebben geleefd. Ik ben zo oud (!) dat ik me dat nog kan herinneren. Nu wordt de kuil gebruikt als kunstobject, de beren wonen er gelukkig al lang niet meer. 

De juf heeft al onze boeken gesigneerd.. leuk!!
****
Saturday morning I’m  going  to my calligraphic class, 6 lesson I already hat, and just when I think, “no, this is not my piece off cake" the teacher brings a really nice project on the table. We have to write on an large paper with different sizes pens and paint, just do you own thing. No rules, everything is possible. I love it, and I’m enjoying it very much. I already know what I’m making out off this paper, but don’t tell it right now, it is a surprise. But I can tell you it goes with an other surprise, witch I also don’t show  right now.
Our teacher participate making an childs book. She painted the drawings in the book. I bought one, and will read it to my grandchild. It is the story about two bears who lived ones in a cave in Maastricht, this is a true story. I’m so old that I can remember this story.  ☺
**** 
Samstag morgen fahre ich immer zur mein Kalligrafie Kurs. 6 habe ich schon hinter mir, und gerade wenn ich denke "nein das ist nicht mein Ding" bekommen wir ein super Auftrag. Auf ein ganz großes Stück Papier dürfen wir mit verschiedene Kalligrafie stiften und verschiedene Farben das Papier voll schreiben. alles darf, nichts muss. Und ich habe wieder Spaß und fühle meine Inspirationen wieder fließen. ich weis auch schon was ich draus mache, das erzähle ich aber noch nicht, das ist eine Überraschung. Unsere lehrerin hat ein Kinderbüch illustriert und wir haben allen so ein Buch bekommen. Ich werde es mein Enkelkind vorlesen. Es erzählt die Geschichte von 2 Beeren die eins in ein Käfig im Park in Maastricht lebte. Es ist eine wahre Geschichte, ich bin schon so alt das ich das noch weis ☺ 

Groetjes van Janine


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...